Kunstwerken van Kumi Sugaï

Geen kunstwerken gevonden
Kumi Sugaï

Over Kumi Sugaï

Kumi Sugaï is geboren op 13 maart 1919 in Kobe, Japan. Sugaï experimenteerde voor het eerst met olieverf schilderijen op 9 jarige leeftijd. In 1933 ging  hij studere op de Osaka fine arts school. Hij was onderdeel van de eerste generatie 20e -eeuwse Japanse kunstenaars die kennis hadden van westerse schilder technieken.  Maar ook onderzocht hij Japanse kalligrafie en typografie, belangrijk in zijn latere werk. Sugaï verliet de kunstacademie vroegtijdig om te gaan werken op de marketing afdeling van  Hankyu electric rail company van 1937 tot 1945. Gedurende de jaren veertig raakte Sugaï geleidelijk bekend met het werk van Europese  kunstenaars zoals Max Ernst, Paul Klee en Joan Miró. Ook ontdekte hij het werk van de Amerikaanse kunstenaars Alexander Calder en Jackson Pollock in kunsttijdschriften.

Hij legde zichzelf toe op het schilderen en verhuisde naar Parijs in 1952. Daar begon hij te studeren aan de kunstacademie ( Académie de la grand chaumière ). Hij had zijn eerste solo tentoonstelling in Galerie Craven in 1954. Hij was onderdeel van de Parijse school en het nieuwe Realisme. In 1962 begon hij zijn stijl te wijzigen van het in de mode zijnde abstract impressionisme ( kalligrafie, voornamelijk monochromatische, organische motieven) naar meer geometrische voorstellingen.

Sugaï werkte samen met criticus Jean-Clarence Lambert om 2 van zijn boeken met gedichten te illustreren in 1957 en hij begon met schrijven van korte columns, voordat hij een boek publiceerde: La quête sans fin (Eindeloze beoordeling), in 1970.

In de jaren 60 maakt hij bijna heroïsche afbeeldingen van verkeersborden en richtingborden. 
Zijn werk wordt meer en meer abstract, geometrisch maar nog steeds met de suggestie van een zekere realiteit, zoals zijn bekende Festival en Tokyo, of zijn Autoroute serie.
Midden jaren '60 ondergaat zijn stijl een drastische verandering. Sugai maakt composities met dynamische beweging, platte kleurvlakken zonder enige sporen van kwaststreken en "teken"-achtige vormen met een duidelijke omtrek. Werken als Autoroute du matin (1964) zijn een voorbeeld van het unieke gevoel voor rationalisme en gevoeligheid van Sugai, die gepassioneerd over sportauto's was.Vanaf de jaren 70 wordt zijn stijl strikter geometrisch, herhaalde patronen van cirkels, vierhoeken en strepen, en elimineert hij elke persoonlijke emotie. 

Sugaï nam vijf keer deel aan de “ Pittsburgh International” (nu “Carnegie International”) tussen 1955 en 1970;  de Wereldtentoonstelling in Brussel (1958); en Documenta, Kassel, West Duitsland (1959, 1964). In 1960 had hij een overzichtstentoonstelling in het  städtisches Museum, Leverkusen, West Duitsland). Zijn werk was ook te zien bij Painting and Sculpture of the Decade (1964), Tate Gallery, Londen,  en hij nam deel aan de  São Paulo Biennial (the prize for Foreign Artist, 1965) en de Franse paviljoen expositie: Exposition universelle, Montreal (1967). In 1967 ,na een vakantie in Joegoslavië, terwijl hij terugrijdt naar Parijs raakt hij betrokken bij een ernstig ongeluk. Zijn nek is gebroken, maar zijn leven wordt gered. In 1968 na het verlaten van het ziekenhuis werkt hij aan een muurschildering in de lobby van het Nationale Museum voor Kunst in Tokio en een openbare muurschildering in het sport centrum van Hannover, West Duitsland, voor de Olympische Spelen van 1972. Een grote overzichtstentoonstelling werd gehouden in het Seibu kunstmuseum in Tokyo (1983), en het  Ohara  kunstmuseum in Kurashiki, Japan (1984). Sugaï overleed op 14 mei 1996 in Kobe.